اين روزها اي گلکم
خيلي بهونه گير شدي
نکنه ميخواي بگي
ازمن ديگه توسيرشدي
توخودت خوب ميدوني
که من چقدردوست دارم
اگه تنهام بذاري
به خدا کم ميارم
تومثل نوراميدي
توي زندگي من
که اگه بري ميميره
بعد تواين روح وتن
مگه توقول ندادي
هميشه بامن بموني
پس چرامن روزمين و
تو روي آسموني
گلکم داروندارمن تويي
توخودت اينوکه بهتر ميدوني
اما ازوقتي که اينوفهميدي
پرکشيده ازنگات مهربوني
سليماننان،نوحدان قالان دونيادي
اوغول دوغان درده سالان دنيادي
هرکيمسيه هرنه وئروب آلوبدي
افلاطوننان بيرقوري آدقالوبدي
به تو می انديشم!
ای سراپاهمه خوبی٬
تکو تنها به تو می انديشم!
همه وقت٬همه جا
من به هر حال که باشم به تو می انديشم!
توبدان این را
تنهاتو بدان،
توبيا
توبمان بامن تنهاتوبمان.
جای مهتاب به تاريکی شبهاتو بتاب!
من فدای تو،به جای همه گلها تو بخند!
اينک اين من که به پای تودر افتم باز.
ريسمانی کن ازآن موی دراز.
تو بگير!
توببند!
تو بخواه!
پاسخ چلچله ها راتوبگو.
قصه ابرهوا را تو بخوان!
توبمان بامن تنها تو بمان!
دردل ساغر هستی توبجوش
من،همين يک نفس ازجرعه ی جانم باقی ست،
آخرين جرعه ی اين جام تهی راتو بنوش!